In deze rubriek willen wij je inspireren door echte verhalen van leuke reizigers met je te delen. Van backpackers tot een twee weken vakantie, van de beste herinneringen tot de slechtste ervaringen en natuurlijk dé tip. Met vandaag; Jazzy, 29 jaar. Ze fotografeert en maakt films (www.jazzyhartog.nl), voornamelijk bruiloften. Samen met haar vriend Mark deden zij iets waarvan velen alleen maar kunnen dromen. In 2017 werd het huis opgezegd, de spullen verkocht en zijn ze voor onbepaalde tijd de wereld aan het verkennen.

Reisverhaal van Jazzy Hartog | Love to Share

Australië

Hoe is jouw reislust begonnen?

“Ergens in 2015 begon het te kriebelen om voor een lange tijd weg te gaan. Ik woonde toen samen en was druk bezig met afstuderen en het opzetten van mijn eigen bedrijf, maar ik merkte dat ik er ergens toch nog niet aan toe was om al helemaal te settelen. Ik sprak steeds vaker uit naar Mark dat ik wel een tijdje zou willen reizen. Liefst met hem, natuurlijk. Hij heeft net voor ik hem leerde kennen al eens een mooie reis van 8 maanden gemaakt met een vriend en die reisdrang was bij hem dus al een beetje gezakt. Afgestreept van zijn bucketlist, niet meer nodig. Zoiets.

Toen hij het ook niet meer zo naar zijn zin had op zijn werk, kwam hij eind dat jaar een keer ’s avonds thuis en zei: “Laten we het gewoon doen!” Hij besefte dat die 8 maanden zo’n mooi deel van zijn leven waren geweest, dus waarom eigenlijk níet nog een keer doen? Vanaf dat moment zijn we langzaam gaan sparen en grove plannen gaan maken. Het plan was eerst om een paar maandjes weg te gaan, maar dat werd al snel langer. Als we het doen, doen we het goed, dachten we. Inmiddels zijn we al ruim een jaar weg.”

Welke herinnering is je het meest bijgebleven?

“Natuurlijk de dag dat we weg gingen. Dat gevoel op Schiphol is zo gek. Ik had weinig last van zenuwen en had er vooral heel veel zin in. Maar het is wel een raar idee dat je niet weet wanneer je je familie en vrienden weer gaat zien. Is dat al over 4 maanden of pas over een jaar? En wat gaan we allemaal meemaken? Alles staat ineens zo open. Dat ben je thuis niet gewend. Je hebt altijd wel iets in je agenda staan.

Qua herinneringen van de reis zelf, zijn het er inmiddels een hoop. Maar één van de mooiste herinneringen is die van het Baikalmeer in Rusland. Dit was redelijk aan het begin van de reis (we begonnen met de Trans Mongolië Express), waardoor het misschien zo bijzonder aanvoelde.
We sliepen hier op Olkhon Island, een klein eilandje in het grote meer. Het was verschrikkelijk koud, één van de dagen was de gevoelstemperatuur -39 graden. Er waren bijna geen andere mensen deze periode van het jaar, dus op het eiland kon je uren lopen zonder iemand tegen te komen. Toen we de eerste avond, rond zonsondergang naar het Baikalmeer liepen, was dit zó mooi dat ik er letterlijk stil van werd en tranen van in mijn ogen kreeg. Dit had ik nog nooit gehad door de natuur.
Het water was zo’n waanzinnig mooie blauwe kleur, de randen van het meer waren aan het bevriezen en door de zonsondergang kleurden de bergen op de achtergrond helemaal paars. Het leek wel een schilderij.”

Reisverhaal van Jazzy Hartog | Love to Share

Foto links en rechts: Myanmar

Reisverhaal van Jazzy Hartog | Love to Share

Foto links: Myanmar | Foto rechts: Japan

Naar welke plek kom je het liefste terug?

“Ik ben niet zo iemand die elk jaar naar hetzelfde plekje op vakantie gaat of regelmatig een tripje naar een bepaalde stad doet. Maar terugkijkend op deze reis, zou ik nog wel eens terug willen naar:

Mongolië. Zo’n bijzonder land, waar we helemaal back to basic gingen. Ik zou nog wel eens een tijdje in een yurt willen vertoeven, zonder alle gemakken waaraan we gewend zijn. Geen wifi, stromend water, een normale wc.. Om je heen zóveel mooie natuur, de mooiste sterrenhemel en paardrijden door de bergen. Een hele ervaring en heerlijk om even verplicht offline te zijn.
Japan. De mensen zijn zo lief, alles werkt en is zo schoon én het eten. Ohhh, het eten!
Myanmar. Dit land is nog zo authentiek en onaangetast. De lokale mensen zijn oprecht blij om jou als toerist te zien en te helpen en het land is prachtig. Vooral Bagan, waar het volstaat met oude pagoda’s, is mágisch. Ik zou hier nog wel honderden zonsopkomsten kunnen bekijken zonder dat het gaat vervelen.
Australië. Daar zijn we op dit moment al bijna 4 maanden en hier hebben we erg goede vrienden gemaakt. Daarbij is het land zo groot, dat we nu pas een gedeelte hebben gezien. Ik kan me niet voorstellen dat we hier niet ooit nog eens naar terug gaan.”

Wat staat er nog op jouw bucketlist?

“Voor onze wereldreis hadden we van te voren niet heel veel plannen gemaakt, maar we hadden wel besloten om naar Nepal te gaan en daar een tocht door het Himalaya gebergte te maken. Uiteindelijk schoven we dit plan telkens door en maakten we andere spontane keuzes. Het is er nog steeds niet van gekomen en ik betwijfel of het deze reis nog gaat gebeuren, maar óóit hoop ik ‘m te lopen! Ten eerste omdat het natuurlijk waanzinnig mooi schijnt te zijn, maar ook omdat ik denk dat je echt iets overwint door zo’n zware tocht te wandelen. Ik ben héél benieuwd of ik daar fysiek en mentaal sterk genoeg voor ben.”

Heb je nog tips die je zou willen meegeven aan toekomstige reizigers?

“Ik denk dat er heel veel mensen zijn die twijfelen of ze überhaupt voor langere tijd op reis zullen gaan. Al helemaal als je net als ik richting die 30 gaat en misschien al een huisje en een baan hebt. Tegen hen wil ik zeggen: GA! Het zal je alleen maar verrijken en ook daarna komt alles wel weer goed.

Als je dan eenmaal op reis gáát, besef dan dat je nooit alles kunt zien en doen. De eerste maanden propten wij bijvoorbeeld alle dagen vol. We wilden niks missen. Maar reizen is anders dan een vakantie. Dat is op een gegeven moment gewoon je leven. Je komt op zoveel plekken waar altijd wel iets te doen is, maar zoals je thuis soms ook een dag binnen wil blijven met Netflix en pizza, wil je dat op reis ook wel eens. Daar voelde ik me soms schuldig over, want, dacht ik: ik ben nu hier, dan moet ik er toch optimaal van genieten? Maar na een dag (of week) helemaal niets doen, geniet je juist weer veel meer van alles wat je meemaakt.”

Mongolië